ETPCz często przyznaje rację wnoszącym skargi na postanowienia polskich sądów w sprawach dotyczących przewlekłości postępowań. Jak zmienić praktykę orzeczniczą i dostosować krajowe rozstrzygnięcia do „interpretacji strasburskiej”?Art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, którą Polska ratyfikowała w 1993 r., gwarantuje każdemu prawo do rozpoznania sprawy przed sądem w rozsądnym terminie. Europejski Trybunał Praw Człowieka w wyroku z 26 października 2000 r. w sprawie „Kudła przeciwko Polsce” (skarga nr 30210/96) stwierdził, że w polskim porządku prawnym brak jest instrumentu zapewniającego skuteczną realizację tego prawa. W konsekwencji Sejm RP w 2004 r. uchwalił ustawę o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki. Od wejścia w życie ustawy upłynęło sześć lat. W tym czasie Trybunał już wielokrotnie dokonywał oceny zarówno samej ustawy, jak i sposobu jej funkcjonowania w krajowej praktyce. Oto niektóre z uwag krytycznych, jakie ETPCz sformułował pod adresem polskich sądów.

Dobra strona www instytucji wymiaru sprawiedliwości to rzetelność przekazu, większa skuteczność działania oraz możliwość edukacji prawnej obywateli. Popularność i prestiż, choć istotne, są tylko efektem ubocznym „bycia w internecie”.Mija szósty rok od uruchomienia portalu internetowego Prokuratury Okręgowej w Zielonej górze oraz prokuratur rejonowych jej podległych. Strona www.zielona-gora. po.gov.pl nosi wszelkie znamiona profesjonalnego serwisu informacyjnego adresowanego do szerokiej publiczności. Aktualizowana jest codziennie, poprzez umieszczanie krótkich, pisanych zrozumiałym dla laika językiem informacji o aktach oskarżenia, komunikatów o listach gończych, a także informacji o zmianach w prawie, które mogą przydać się obywatelom.

Planowanie i konsekwencja to słowa, które najlepiej opisują przebieg informatyzacji Sądu Rejonowego w Grójcu. Dziś nikt tam nie chce już wracać do papierowych ewidencji czy tradycyjnych tablic ogłoszeniowych. Pracownicy przyznają: w nowoczesnym sądzie chce się pracować. Jeszcze do niedawna w Sądzie Rejonowym w Grójcu działało niespełna 10 komputerów – pięć w sekcji wykonania orzeczeń, trzy w oddziale finansowym i pojedyncze „pecety” w poszczególnych wydziałach. – Pełniły raczej funkcję maszyn do pisania niż komputerów – wspomina sędzia Adam Piechota, który w lipcu 2006 r. objął funkcję prezesa grójeckiego sądu.

Wizerunek sędziego otoczonego ogromną biblioteką oraz setkami dokumentów powoli się zmienia. Dziś wystarczy komputer i dostęp do  Internetu, by praktycznie wszystkie przepisy prawne mieć pod ręką. Jak i gdzie szukać tych najbardziej przydatnych?Internet w pracy sędziego stał się niezbędnym narzędziem. Sieć oferuje dostęp nie tylko do setek serwisów prawniczych i forów internetowych, ale też zbiorów tekstów aktów normatywnych, orzeczeń sądowych czy komentarzy. Tymczasem większość polskich sędziów, choć korzysta z komputera, to jednak ogranicza się do powszechnie używanych baz aktów prawnych takich jak lex czy legalis. Niesłusznie. – Musimy stale poznawać nowe przepisy prawa i myśleć w kategoriach prawa europejskiego. Choć większość przepisów jest już zaimplementowana na prawo polskie, to jednak cały czas powstają nowe dyrektywy, trybunały europejskie wydają nowe orzeczenia – Wiesław Czerwiński, sędzia Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Bydgoszczy przekonuje, że korzystnie ze stron www to dla współczesnego sędziego konieczność. – Nie dość, że dzięki internetowi mam większy dostęp do przepisów prawa z całego świata, to jeszcze sieć ułatwia mi codzienną pracę – dodaje Włodzimierz Brazewicz, sędzia Sądu Okręgowego w gdańsku delegowany do Sądu Apelacyjnego w gdańsku.

Choć strony internetowe instytucji wymiaru sprawiedliwości to nieoceniona pomoc dla interesantów i samych pracowników Temidy, ich możliwości nie są w pełni wykorzystywane. Jak zadbać o dobre funkcjonowanie sądów w wirtualnej rzeczywistości? Internet jest najszybciej rozwijającym się środkiem komunikacji masowej. To głównie dzięki niemu informacja stała się jednym z najbardziej pożądanych dóbr dla współczesnych społeczeństw. Stąd popularne stwierdzenie, że „jeśli nie ma cię w Internecie, to znak, że nie istniejesz”.