WWW dla pokrzywdzonych

Tagi: ,

Minął rok od uruchomienia strony internetowej przeznaczonej dla osób pokrzywdzonych przestępstwem. Inicjatywa Ministerstwa Sprawiedliwości okazała się sporym sukcesem. Jedną z podstawowych potrzeb poszkodowanych jest bowiem dostęp do informacji na temat przysługujących im praw oraz możliwości uzyskania pomocy.

Podstawowym założeniem strony, uruchomionej 22 lutego 2009 r. z okazji Dnia Ofiar Przestępstw, jest jak największa przejrzystość i dostępność publikowanych informacji. Znaleźć na niej można m.in. „Informator dla pokrzywdzonego” – kompendium wiedzy na temat praw ofiar przestępstw, przedstawione dostępnym, łatwo zrozumiałym językiem. Na stronie umieszczono także 21 wzorów przydatnych dokumentów (w tym wzór zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa), wniosków (np. o ściganie, dowodowego, o przyznanie kompensaty), zażaleń (np. na postanowienie o odmowie wszczęcia czy też umorzenie śledztwa lub dochodzenia), jak również wzór prywatnego aktu oskarżenia oraz oświadczenia pokrzywdzonego o działaniu w charakterze oskarżyciela posiłkowego.

W internecie opublikowano też najbardziej przydatne pokrzywdzonym akty prawne. Strona będzie stale aktualizowana oraz rozbudowywana. W zamierzeniu jej pomysłodawców ma stać się narzędziem wychodzącym naprzeciw oczekiwaniom i potrzebom pokrzywdzonych.

Sieć specjalistów i wolontariuszy

Strona www.pokrzywdzeni.gov.pl jest częścią tworzonej przez Ministerstwo Sprawiedliwości „Sieci Pomocy Ofiarom Przestępstw”. W ramach tego projektu, na bazie doświadczonych organizacji pozarządowych, z wykorzystaniem ich zaplecza lokalowego i specjalistów, powstało 16 Ośrodków Pomocy dla Osób Pokrzywdzonych Przestępstwem. Organizacje pozarządowe zostały wybrane w drodze konkursu ofert, a utworzenie poszczególnych ośrodków zostało im powierzone w drodze umowy z Ministerstwem Sprawiedliwości.

Choć w skali kraju wiele podmiotów zajmuje się pomocą osobom pokrzywdzonym, to ofiary przestępstw najczęściej o tym po prostu nie wiedzą i czują się pozostawione samym sobie. Dlatego powstał pomysł, by w każdym województwie, przy wykorzystaniu środków unijnych, utworzyć jedno powszechnie rozpoznawalne miejsce, gdzie pokrzywdzony przestępstwem otrzyma potrzebne informacje oraz niezbędne wsparcie.

Każdy z takich ośrodków ma za zadanie koordynowanie działań podejmowanych na rzecz ofiar przestępstw z danego województwa. Wszystkie placówki funkcjonujące w ramach Sieci Pomocy otrzymały identyczne tablice informacyjne, broszury i informatory dla pokrzywdzonych, jak również środki fi nansowe na zakup sprzętu oraz wynagrodzenia dla specjalistów. Nie są to znaczące kwoty – w zamierzeniu mają one stanowić jedynie wsparcie dla dotychczasowej działalności prowadzonej przez organizacje pozarządowe.

Ośrodki Pomocy dla Osób Pokrzywdzonych Przestępstwem pracują zgodnie z opracowanymi przez Ministerstwo Sprawiedliwości standardami i są raz na kwartał wizytowane przez pracowników resortu. W każdej z placówek dyżur pełni prawnik oraz psycholog, wspierani przez tzw. „opiekunów ofiary” – wolontariuszy, którzy mają na co dzień wspierać pokrzywdzonych nie tylko swoją wiedzą, ale przede wszystkim zrozumieniem i empatią. Kandydaci na „opiekunów ofiary” typowani są przez kierowników Ośrodków i przechodzą specjalistyczne szkolenia (także współfinansowane ze środków unijnych). Dane adresowe wszystkich Ośrodków oraz pozostałych organizacji działających na rzecz poszkodowanych w danym województwie również znalazły się na stronie www.pokrzywdzeni. gov.pl.

Współfinansowanie z UE

Uruchomienie i administrowanie stroną internetową, a także inne zadania w projekcie „Sieć Pomocy Ofiarom Przestępstw”, współfinansowane jest ze środków Programu Komisji europejskiej „Zapobieganie i Zwalczanie Przestępczości 2007”. Program ten ma na celu wdrożenie w polskim systemie prawnym i instytucjonalnym postanowień decyzji ramowej Rady Unii europejskiej z dnia 15 marca 2001 r. o pozycji ofiar w postępowaniu karnym (2001/220/WSiSW). Podejmowane działania mają wzmocnić status osoby pokrzywdzonej przestępstwem – zarówno procesowo, jak i instytucjonalnie.