Przyspieszenie dyskrecjonalne

Andrzej Antkiewicz

Ostatnia wielka nowelizacja k.p.c. nie przyniosła rewolucji. To, czy nowe narzędzia dyscyplinujące strony wpłyną na przyśpieszenie postępowań, zależeć będzie od odpowiedniej edukacji tak stron, jak i orzeczników – ocenia sędzia. Mija właśnie półtora roku od wejścia w życie ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 233, poz. 1381). Projekt tej ustawy, a właściwie dwa oddzielne projekty, które później scalono w jeden, przygotowywany był w Ministerstwie Sprawiedliwości przez kilka lat. Szczęśliwie prace doprowadzono do końca i po sześciomiesięcznym vacatio legis projekt stał się obowiązującym prawem. Od dawna podnoszono, że rozpoznawanie spraw sądowych w Polsce, w tym cywilnych, jest

Szkoły bezrobotnych prawników?

Piotr Machnikowski

Usiłując uczyć prawników wszystkich przepisów osiągamy dziś to, że część absolwentów nie wie o prawie niczego, inni wprawdzie wiedzą o nim naprawdę dużo, lecz znaczna część tej wiedzy jest zbędna – pisze profesor z Uniwersytetu Wrocławskiego. Na poziom wiedzy i umiejętności absolwentów szkół prawa skarżą się pracodawcy i osoby prowadzące szkolenia na aplikacjach. Problem jakości edukacji prawników został zaniedbany na poziomie koncepcyjnym, a jego rozwiązanie utrudnia wadliwa organizacja systemu kształcenia. Jeżeli nie podejmie się zdecydowanych działań, wydziały prawa mogą stać się kolejnymi fabrykami wykształconych bezrobotnych. Wiemy, że niewiele wiemy Nie chodzi nawet o to, że wydziały prawa nie umieją osiągać właściwych efektów kształcenia. Dziś nie wiemy nawet, jakich konkretnie efektów chcemy

Prokuratura przed rewolucją

Prokurator, badanie

Badania obciążenia pracą w prokuraturze pokazały, że sposób organizacji tej instytucji wymaga głębokich zmian. Należy odciążyć prokuratury rejonowe na rzecz okręgowych oraz udrożnić nieefektywny nadzór – postulują naukowcy. Truizmem jest stwierdzenie, że sytuacja prokuratury w Polsce jest trudna. Krytyka tej instytucji płynie bowiem z każdej strony – obywateli, polityków, mediów. Samo środowisko prokuratorskie, głosem chociażby Związku Zawodowego Prokuratorów i Pracowników Prokuratury RP, podaje w wątpliwość wiele rozwiązań i zasad, zgodnie z którymi instytucja ta funkcjonuje. Również środowisko naukowe nie jest pozbawione złudzeń co do jakości jej działań, zaś dotychczasowe próby jej zreformowania uznaje za niezadowalające. Z punktu widzenia naukowca sama krytyka prokuratury nie jest jednak wystarczająca. Potrzeba jeszcze