Dziennikarz o sądzie, sąd o dziennikarzu

wykres1

Jedną z przyczyn niskiego zaufania obywateli do wymiaru sprawiedliwości jest nieprzygotowanie jego przedstawicieli do komunikowania się z mediami. W czym tkwi istota właściwego sposobu prowadzenia polityki medialnej przez sądy? Oto wnioski płynące z ankiet przeprowadzonych wśród rzeczników prasowych sądów oraz dziennikarzy. Głównymi aktorami polityki medialnej sądów są, z jednej strony, rzecznicy prasowi (wraz z zapleczem w postaci biur prasowych – jeśli takie istnieją) oraz prezesi sądów, z drugiej – dziennikarze i ich redakcje. Nie można jednak mówić o skutecznej polityce komunikacyjnej bez udziału pozostałych sędziów. Sędziowie powinni tworzyć – wraz z osobami odpowiedzialnymi za bezpośredni kontakt z mediami – zgrane, rozumiejące się zespoły. Koniecznością jest sprawna wymiana informacji na temat spraw, o których

Tagi:

Wyroki ETPCz: wykonywanie

35_ETPCz_Wykonywanie_c_opt

Publiczne zainteresowanie orzeczeniem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka ustaje z reguły w momencie jego wydania, ewentualnie gdy stanie się on ostateczny. Wyrok Trybunału stwierdzający naruszenie Europejskiej Konwencji Praw Człowieka kończy pewien etap postępowania, otwierając jednak kolejny, nie mniej istotny – jego implementacji przez władze krajowe. Zgodnie z artykułem 46 Konwencji, Państwa – Strony Konwencji zobowiązują się do przestrzegania ostatecznych wyroków Trybunału we wszystkich sprawach, w których są stronami, a ostateczny wyrok ETPCz przekazuje się Komitetowi Ministrów Rady Europy, który czuwa nad jego wykonaniem. Norma ta nie tylko podkreśla wiążący charakter ostatecznych wyroków Trybunału, ale przede wszystkim wskazuje, który z organów Rady Europy sprawuje nadzór na ich wykonaniem.

Tagi:

Zobaczyć niewidzialne

27_ślady kryminalistyc_opt

Pozostawione na miejscu zdarzeń ślady kryminalistyczne mają niebagatelne znaczenie dla losów śledztwa bądź dochodzenia, często decydując o ujęciu sprawcy, zaś w dalszej perspektywie, o jego skazaniu. Jakie zasady towarzyszą analizie takich śladów? I o czym powinni pamiętać przedstawiciele organów procesowych, korzystający z wiedzy i umiejętności biegłych z zakresu fizykochemii? Na miejscu dokonania każdego zdarzenia przestępczego można znaleźć ślady kryminalistyczne, takie jak np. mikroskopijne włókna, włosy, drobiny gleby, fragmenty naskórka czy kropelki krwi. Mimo niewielkich rozmiarów ślady te dostarczają cennych informacji o zdarzeniu, jego przebiegu oraz uczestnikach, a tym samym ich ujawnienie może przyczynić się do ujęcia sprawcy. Badanie śladów może też wskazać, czy i jakie związki określone osoby miały ze zdarzeniem

Ślady krwawe: opiniowanie

ChromaStock_13479106_c_opt

Wyniki analizy śladów krwawych uzyskane z wykorzystaniem wiedzy z zakresu biologii, fizyki i matematyki, w połączeniu z informacjami z analizy akt spraw i profilowania DNA, na ogól pozwalają powiązać zdarzenia przestępne z jego sprawcami. Krew jest jednym z najczęściej występujących i ujawnianych śladów kryminalistycznych, szczególnie w przypadku zabójstw. Od odkrycia przez Karla Landsteinera grup krwi, a więc od 1901 r., obserwuje się ciągły rozwój metod identyfikacji i analizy śladów krwawych, także dla celów wymiaru sprawiedliwości i organów ścigania. Kolejnym przełomem w badaniach śladów krwawych okazały się badania Sir Alec Jeffreys z 1985 r. nad możliwością wykorzystania profilowania DNA dla potrzeb wnioskowania o możliwym źródle krwi. Typologia Plamy krwi ujawniane na miejscu zdarzeń tworzą na ogół większe wzory