Mówi prokurator

Mowa prokuratora

Agresja czy asertywność? Jaki przekaz werbalny, a jaki parawerbalny? Które elementy komunikacji językowej prokuratora są kluczowe w sali sądowej? W potocznej opinii, zawód prokuratora jest jednym z najbardziej niewdzięcznych i trudnych zawodów prawniczych, choć niewątpliwie bardzo ważnych dla zachowania ładu społecznego. Wiele osób jest przekonanych o wpisanym w tę profesję agresywnym stylu komunikowania się z innymi. To generalnie prawda – rola procesowa prokuratora i specyfika działania na różnych etapach postępowania wymagają od niego balansowania na granicy agresywności i asertywności. W postawie komunikacyjnej prokuratora z całą pewnością nie ma miejsca na wycofanie, ukrywanie uczuć i potrzeb, na cichy i słaby głos

Tagi: , , , ,

Telesprawiedliwość

Jacek Dubois

Prokuratura, dbając o swój wizerunek, chce szczycić się sukcesami. Coraz częściej nagłaśnia więc prowadzone przez siebie sprawy – w Internecie, w relacjach dla mediów, zwłaszcza podczas konferencji prasowych. Tyle, że przed sądem opinii publicznej jej „przeciwnik” nie ma zagwarantowanych równych szans. Od kiedy uzbrojeni w kamery reporterzy zadomowili się w sądach, wymierzanie sprawiedliwości stało się spektaklem oglądanym przez miliony. Takie zainteresowanie powinno nas prawników cieszyć, bo pokazywanie rozpraw wpływa na kulturę prawną i pomaga realizować cele kary w zakresie prewencji ogólnej. Niestety, edukacja nie jest rzeczywistym celem telewizji i brukowców. Dla większości dziennikarzy najistotniejsze są sensacyjne aspekty rozprawy, a rzeczywiste

Tagi: , , , , ,

212 k.k.: wykreślić czy zmienić?

Andrzej Zoll

Reakcję karnoprawną na zniesławienie należy utrzymać – z wykluczeniem kary pozbawienia wolności oraz wyraźnym wskazaniem, że znamion czynu zabronionego nie realizują wypowiedzi ocenne oparte na faktach. Po raz kolejny zabieram głos w sprawie art. 212 penalizującego zniesławienie. Skłaniają mnie do tego wypowiedzi ważkie, ostatnio publikowane na łamach „Na wokandzie” – w reakcji na mój felieton, w którym opowiedziałem się za pozostawieniem odpowiedzialności karnej za tego typu naruszenie dobrego imienia drugiej osoby (Wykreślić art. 212 k.k.? – NW nr 1/2012). Pierwszy ze wspominanych artykułów wyszedł spod pióra eksperta w zakresie orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka – dr hab. Ireneusza C. Kamińskiego,

Tagi: , , ,

Pokusy trzeciej władzy

Teresa Romer

Władza dana sędziom to władza ogromna. Nie oznacza ona jednak przyzwolenia na brak szacunku wobec stron i innych uczestników postępowania. Szacunek dla innych jest wyrazem kultury i mądrości, a także sztuki panowania nad samym sobą. Sędzia decyduje o życiu drugiego człowieka. O jego wolności, prawach rodzicielskich, o bycie lub niebycie małżeństwa, o tym, czy ktoś pozostaje w stosunku pracy i czy ma prawa do świadczeń z ubezpieczenia społecznego. To przykładowe wyliczenie uprawnień sędziego wskazuje na jego szczególną pozycję w społeczeństwie. Czy ta pozycja, czy ta władza nad ludzkimi losami usprawiedliwia lekceważący nieraz czy wręcz arogancki stosunek sędziów do uczestników postępowania?

Tagi: ,

Jawność konieczna

Marek Niedużak

Większa przejrzystość decyzji sądowych, ujednolicenie orzecznictwa, większy prestiż zawodu sędziego. Utworzenie i rozwój publicznie dostępnej internetowej bazy orzeczeń sądowych, ze względu na obiektywne korzyści płynące z jej funkcjonowania, zasługuje na poparcie środowiska profesjonalistów – piszą prawnicy Wojciech Marchwicki i Marek Niedużak. Jawność życia publicznego to w demokratycznym państwie prawa wartość podstawowa. Dostęp do informacji publicznej jest obecnie uznawany za nieodłączny komponent społeczeństwa obywatelskiego, a w państwach europejskich traktowany jest jako standard. Dotyczy to w szczególności dostępu do wiedzy o działaniu organów państwa. Znajomość sposobów postępowania podmiotów sprawujących władzę stanowi niezbędny warunek realnej kontroli społeczeństwa nad jego reprezentantami. Rzecz jasna, powyższe

Tagi: , , ,

Nowy wiceminister, nowa organizacja pracy

Wojciech Hajduk - Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości

Prezes Rady Ministrów z dniem 18 września powołał sędziego Wojciecha Hajduka na stanowisko Podsekretarza Stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości. Nowy wiceminister przez ostatnie miesiące pełnił funkcję dyrektora Departamentu Sądów, Organizacji i Analiz Wymiaru Sprawiedliwości w MS. Nowy wiceminister ma 46 lat, studia prawnicze ukończył na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach. Od 1996 r. piastował stanowiska sędziowskie – najpierw w Sądzie Rejonowym w Gliwicach (w latach 1998-2001 pełnił funkcję przewodniczącego Wydziału Cywilnego tego sądu), następnie w Sądzie Okręgowym w Gliwicach (w latach 2002-2007 przewodniczący I Wydziału Cywilnego, zaś w latach 2007-2012 – prezes tego sądu). Od 12 marca do 17 września br. sędzia

Tagi: ,

Rzemieślnik, trochę artysta

Jerzy Stępień

O związkach sztuki i prawa, etosie sędziego oraz kondycji wymiaru sprawiedliwości w 20 lat po ustrojowym przełomie – rozmowa z Jerzym Stępniem, byłym sędzią i przewodniczącym Trybunału Konstytucyjnego, dziś publicystą i wykładowcą akademickim. – Panie sędzio, ile w pracy prawnika jest improwizacji? – Improwizacji w pracy prawnika być nie może, natomiast ważną rzeczą jest intuicja. To rodzaj inteligencji, która pozwala, sędziom zwłaszcza, stawiać nietypowe pytania, łączyć w wyrokowaniu różne światy, dotykać wielu aspektów danej sprawy. Czasem rzucamy okiem na sprawę i od razu jest jakieś wyobrażenie, że wiemy jak ją rozstrzygnąć. Później weryfikujemy, badamy, a w końcu okazuje się, że

Tagi: , , , , ,

Errare humanum est

Jolanta Machura-Szczęsna

Za każdą omyłką sądową stoi konkretny sędzia, jednak przyczyn omyłek należy szukać również w wadach systemowych wymiaru sprawiedliwości w Polsce. Ułomnościom sędziów zapobiec może szeroka społeczna kontrola ich pracy – przekonuje sędzia Jolanta Machura-Szczęsna. Jak mówił Seneka, „Errare humanum est” – mylić się jest rzeczą ludzką. Wspomniana konstatacja dotyczy również osób stanowiących wymiar sprawiedliwości – jak wszystkich, z natury omylnych. Tę oczywistą ludzką słabość uwzględnił ustawodawca, ustanawiając szereg zasad i instytucji procesowych gwarantujących naprawienie ewentualnych błędów Temidy. Służy temu dwuinstancyjność postępowania sądowego, kasacja, sprostowanie oczywistych omyłek przez sąd, który je popełnił, także podwyższona ochrona oskarżonego jako najsłabszego ogniwa w procesie

Tagi: , , ,

Pensum dla urzędnika

Siedziba Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie

Każda czynność biurowa w lubelskim sądzie przeliczana jest na punkty, zaś od liczby punktów przypadających na urzędników zależy wysokość ich wynagrodzeń. Efekt? Kadra sądu jest sprawiedliwie obciążona zadaniami, a prezes ma miarodajną wiedzę o efektywności pracy poszczególnych sekretariatów. Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie od początku tego roku stosuje nowatorską metodę mierzenia efektywności pracy swoich urzędników. Zaczęto w styczniu od jednego z wydziałów karnych. W kwietniu system wdrożono w dwóch pozostałych wydziałach karnych, w czerwcu – w pierwszym z wydziałów cywilnych. Rezultaty okazały się na tyle obiecujące, że w październiku nowa metoda wkroczy do słynnego lubelskiego e-sądu (VI Wydział Cywilny) oraz

Tagi: , , , , ,

Pomyłka sądowa – polska perspektywa

Wyrok sądowy

Niestarannie przeprowadzone oględziny, nieprofesjonalne okazanie, wymuszone przyznanie się do winy, pomówienie, także bezkrytyczne zaufanie do dowodu z opinii biegłego – oto najczęstsze przyczyny niesłusznych skazań. Pomyłka sądowa towarzyszy procesowi karnemu od samego początku. Wpisana jest w jego założenia – tak jak błąd wiąże się z ludzką naturą. Historia zna przypadki wielu pomyłek sądowych, chociażby tragiczną historię Joanny d’Arc, spalenie setek tysięcy czarownic, francuską aferę Dreyfus’a, czy budzący po dziś wątpliwości przypadek Rity Gorgonowej. Od pomyłek nie jest wolny również współczesny wymiar sprawiedliwości. Sporo z nas pamięta losy tzw. szóstki z Birmingham – sześciorga niewinnych Irlandczyków, którzy oczekując na prawdę przesiedzieli

Tagi: , , , , ,